Klik hier of op het plaatje » om de Bonaire aflevering van "Tropisch Koninkrijk" te bekijken (met Microsoft Silverlight player)
Algemene informatie - Geschiedenis - Valuta / geld en banken - Water / elektra / Internet / batterijen - Hoe kom ik op Bonaire - Hoe is momenteel het weer op Bonaire? -
Bonaire, één van de ABC-eilanden (Aruba, Bonaire, en Curaçao) van de Nederlandse Antillen, is gelegen in de Caribische zee, zo'n 138 km ten Oosten van Aruba, 48 km ten Oosten van Curaçao en 80 km ten Noorden van Venezuela. Het eiland, dat de vorm van een boemerang heeft, is 39 km lang en 5 - 11 km breed. Het Caribische klimaat is erg aangenaam met een vrij constante temperatuur van 28°C en een gemiddelde watertemperatuur van 27°C. Bonaire ligt buiten het orkaangebied en de schitterende natuur is nog onbedorven door massatoerisme. De gemoedelijke en ontspannen Bonaireaanse levensstijl gaat prima samen met vele culinaire, muzikale en culturele verrassingen.
De naam "Bonaire" stamt waarschijnlijk af van een oud Indiaans woord dat "laag land" betekent en zowel het eiland Bonaire als het onbewoonde, nabijgelegen Klein Bonaire zijn inderdaad relatief vlak. Het grootste deel van de zuidkant van Bonaire ligt minder dan 2m boven zeeniveau. De hoogste heuvel op Bonaire - Brandaris in het Washington Slagbaai Nationaal Park - is 238m hoog.
Economisch gezien is het eiland voornamelijk afhankelijk van toerisme. Bezoekers kunnen deelnemen aan vele activiteiten, zoals duiken, snorkelen, zeilen, windsurfen, bezienswaardigheden bekijken, het eiland bekijken, grotten bezoeken, kayakken, fietsen enzovoorts.
Slechts ongeveer 5% van Bonaire is ontwikkeld. De rest van het eiland wordt overgelaten aan Moeder Natuur: vele cactussen en doornachtige struiken op winderige, bosachtige vlakten worden afgewisseld met "kunukus" (kleine landbouwbedrijfjes waar "maishi" (maïs) wordt verbouwd en geiten en schapen worden gehouden).
Bonaireanen behoren tot de vriendelijkste en meest taalvaardige volkeren in het Caribisch gebied - ze schakelen probleemloos over van hun moedertaal Papiamentu naar Engels, Nederlands en Spaans. Geloof is altijd een belangrijk onderdeel van het leven op Bonaire geweest, en zal dat ook blijven, en daarom zijn er vele kerken van verschillende religies op het eiland.
Ondanks dat Bonaire een klein eiland is, staat natuurbescherming hoog op de agenda: meer dan 20% van het land en 100% van het water rondom Bonaire en Klein Bonaire zijn beschermde natuurparken. Het Washington Slagbaai Nationaal Park, dat bestaat uit twee voormalige plantages en maar liefst 5.643 ha groot is, is opgericht in 1977. Het onderwaterpark (Bonaire Nationaal Marine Park), dat begint bij de hoogwaterlijn en eindigt op 60 meter diepte rondom beide eilanden, volgde in 1979. STINAPA, Stichting Nationale Parken, beheert beide parken op Bonaire.
Het is zeker aan te raden om een auto te huren tijdens uw verblijf op Bonaire, alhoewel het niet zo'n groot eiland is. Diverse autoverhuurbedrijven kunnen u daarbij van dienst zijn.
De eerste mensen op Bonaire waren de Caiquetio Indianen, die vanuit wat nu Venezuela heet, aan land kwamen in hun houten kano's, in ongeveer 1350 AD. Het bewijs van hun aanwezigheid is nog steeds aanwezig in de vorm van diverse rotstekeningen op de plekken waar ze gewoond hebben. De Caiquetios moeten erg lange mensen geweest zijn, want de Spanjaarden noemden de benedenwindse eilanden destijds 'Las Islas de los Gigantes' (de eilanden van de reuzen). De Indianen gaven hun eiland een andere naam, die via het Spaans is omgevormd tot 'Boynay' en zoiets betekent als 'laag land'. De Caiquetios leidden een vreedzaam bestaan en voedden zich voornamelijk met vis, totdat de Europeanen arriveerden onder leiding van Amerigo Vespucci op 6 september 1499. Vespucci zette Bonaire op de kaart en hielp de Spanjaarden kort daarna om terug te keren op Bonaire. Helaas hebben zij alle Caiquetios meegenomen naar wat tegenwoordig de Dominicaanse Republiek is, om daar in de kopermijnen te werken. De geschiedenis van Bonaire nam een belangrijke wending.
In 1527 kwamen de Spanjaarden terug naar het toen onbewoonde Bonaire, waarbij ze enkele Caiquetios en uitgezette Spaanse matrozen meenamen. Ze stichtten Bonaire's eerste officiële nederzetting, Rincón. Bonaire werd gebruikt als bron voor zout, vlees, huiden en divi-divi peulen, die gebruikt werden in de leerlooierij van Curaçao. De Nederlanders waren steeds meer aanwezig in de regio en in 1936 namen zij Bonaire zonder veel moeite over. Ze hadden zout nodig om vlees en vis te bewaren en in de zoutpannen van Bonaire was meer dan genoeg zout. Ook werd Bonaire toen geëxploiteerd voor het hout van de Brasielboom, waarmee rode kleurstof werd geproduceerd. De Brasielboom was oorspronkelijk de reden dat Vespuccio het eiland 'Isla de Palo Brasil' noemde. Het extra harde hout van de Wayaká (pokhout) was zeer geschikt om scheepskatrollen van te maken.
Bonaire was ook uit strategisch oogpunt zeer belangrijk voor de Nederlanders. Zij wilden van Curaçao, dat tussen Aruba en Bonaire in ligt, het centrum van hun Caribische activiteiten maken, terwijl de Spanjaarden de hele regio weer wilden beheersen. De Nederlanders gebruikten Bonaire voor de ontginning van de natuurlijke rijkdommen (zout, hout) en als strategische uitkijkpost ter bescherming van Curaçao. Toen meer slaven nodig waren om al het werk te verrichten, werden deze uit Afrika gehaald, waarna ze in Rincón werden gehuisvest. Diegenen die in de zoutindustrie werkten, moesten 10 uren lopen naar hun werk en daarom woonden ze doordeweeks bij de zoutpannen en gingen ze alleen in het weekend terug naar Rincón. De slavenhutjes, die nog steeds bij de zoutpannen staan, werden hiervoor gebruikt. Ook de grote, gekleurde obelisken aan de zuidzijde van Bonaire zijn nog een overblijfsel uit die tijd: zo konden de zoutschepen zien waar ze moesten zijn.
De Nederlandse West Indische Compagnie, die alles in Bonaire regelde, werd opgedoekt in 1971 en het bestuur werd overgedragen aan de koning van Nederland. Omdat er verwarring heerste over wat men met Bonaire moest doen, namen de Engelsen diverse keren het eiland over aan het begin van de 19e eeuw. Handelslieden vestigden zich in Kralendijk (koralendijk), wat destijds de belangrijkste plek was waar schepen hun lading konden lossen. De Nederlanders kwamen terug in 1816 maar konden geen winst meer maken met de exploitatie van Bonaire. Nadat in 1863 de slavernij was afgeschaft, verkocht de Nederlandse regering al haar belangen in Bonaire aan twee Nederlanders, die op hun beurt weer diverse delen van het eiland doorverkochten, waardoor er diverse plantages ontstonden.
De vroegere slaven van Bonaire, inmiddels vrije burgers, vergaten langzamerhand hun plannen om terug te gaan naar Afrika en begonnen zichzelf te ontwikkelen tot een groep mensen met een eigen identiteit. Het leven op Bonaire was nog steeds heel zwaar - zo zwaar dat velen naar het buitenland vertrokken: naar Venezuela om te werken in de kopermijnen, naar Suriname voor werk aan de spoorweg en naar Cuba om op de suikervelden te werken. Men ontwikkelde geheel eigen, op Afrika gebaseerde, rituelen en tradities. Maskarada wordt tot op de dag van vandaag nog steeds gevierd; het is een gekostumeerd evenement met muziek en dans. Bari is een ander festival (uniek op Bonaire!) dat aan het einde van het jaar plaatsvindt en waarbij iedereen alles kan horen over de roddels en nieuwtjes.
Aan het einde van de 19e eeuw werd het vinden van werk op Bonaire steeds moeilijker, ondanks de botenbouwindustrie die in hoog aanzien stond. Op Bonaire gebouwde schoeners, koopvaardijschepen en vissersboten bevoeren de hele Caribische zee. Mannen die aan boord van een Amerikaans koopvaardijschip gingen, vonden werk in de zich ontwikkelende olie-industrie op Curaçao en Aruba. Gedurende deze periode stuurden de Bonaireanen die in het buitenland werkten, hun salaris naar hun familie die nog op Bonaire woonde.
Dit was ook de tijd dat op Bonaire de infrastructuur op gang kwam: vuurtorens werden gebouwd, wegen werden verbeterd, de een landingsbaan werd gebouwd en het elektriciteit- en telefoonnetwerk werden aangelegd.
De Tweede Wereldoorlog heeft een grote invloed op Bonaire gehad. Een krijgsgevangenkamp werd gebouwd, waarin honderden Nederlandse, Duitse en Engelse Nazi-sympatisanten werden vastgehouden. Er werd niet gevochten op Bonaire, maar vele Bonaireaanse zeelieden vonden de dood bij aanvallen door Duitse onderzeeboten in de Caribische zee. Een squadron van de Amerikaanse luchtmacht is tot ver na de oorlog gestationeerd geweest op het vliegveld van Bonaire.
Zoals vele andere Caribische eilanden zijn ook op Bonaire in de loop der tijden vele bezoekers in de vorm van zeelui geweest, maar pas in de jaren vijftig kwam het toerisme in zicht. In hetzelfde decennium werd Bonaire een onderdeel van de Nederlandse Antillen en werden buitenlandse investeerders steeds belangrijker voor het toerisme.
Deze nieuwe economische ontwikkelingen werden door de Bonaireanen met hetzelfde enthousiasme en intelligente wereldsheid ontvangen zoals ze elke fase in de geschiedenis tegemoet traden. Bonaire, ondanks haar weinige middelen, is een voorbeeld voor alle kleine eilanden op het gebied van gebruik, behoud en bescherming van de natuurlijke rijkdommen, terwijl tegelijkertijd aan de toenemend veeleisende toeristen tegemoet gekomen wordt. De onderwaterwereld van Bonaire wordt door iedereen beschouwd als één van de mooiste ter wereld. De wetten die de natuur beschermen, zowel onder als boven water, zijn de standaard geworden waaraan anderen zich meten. Deze wetten zouden Amerigo Vespucci achter tralies gezet hebben, omdat hij zijn anker uitgooide in een gebied dat nu beschermd is!
Cultureel gezien heeft Bonaire zich ontwikkeld tot een unieke mix; de officiële taal Papiamentu weerspiegelt dat prima als een mengeling van Portugees, Spaans, Nederlands en een tikkeltje Afrikaans, Frans en Italiaans. De gezichten van de Bonaireanen weerspiegelen het ook. Hun trekken lijken u bekend voor te komen, maar zijn in al hun schoonheid toch anders - een mix van Europeaans, Indiaans en Afrikaans. En ondanks de vele hedendaagse veranderingen zoals technisch-hoogstaande duikapparatuur, topkwaliteit windsurfplanken en felgekleurde mountainbikes, hebben toch alle dingen op Bonaire een tijdloze uitstraling, zoals Bonaireaanse mannen die aan het vissen zijn, jongetjes die een duik nemen in de zee of een dame die met haar boodschappen naar huis loopt.
(Informatie gebaseerd op een artikel van Deborah Diggons)
De munteenheid op Bonaire is de Antilliaanse gulden. De waarde is verbonden aan die van de Amerikaanse Dollar, en fluctueert dus met die koers. De waarde van 1 Dollar is nu 1,78 Antilliaanse gulden. De schrijfwijze van de Antilliaanse gulden is NAF of nafl. Bij bijna alle winkels kunt u ook met Dollars betalen, waarbij u het wisselgeld terug krijgt in Dollars of guldens.
Bonaire heeft diverse banken (MCB, RBTT, Banco di Caribe) en geldautomaten. De bekende creditcards worden in het algemeen geaccepteerd.
Water / elektra / Internet / batterijen
Op Bonaire staat een waterfabriek, die zeewater zuivert tot drinkwater. Het water uit de kraan smaakt prima en heeft een goede kwaliteit. Om ons eiland schoon te houden, vragen we iedereen om hervulbare waterflesjes te gebruiken in plaats van de wegwerpflesjes die in de supermarkten te koop zijn.
Het elektriciteitsnet op Bonaire levert standaard 127 Volt wisselstroom (50 Hz). Diverse adapters en piekstroombeveiligers zijn verkrijgbaar bij de plaatselijke doe-het-zelfwinkels. U kunt ook een wereldstekker gebruiken. Zuinig omgaan met stroom is belangrijk, omdat elektriciteit op Bonaire heel duur is.
Gedurende uw verblijf op Perla Boneriano kunt u gratis gebruik maken van de draadloze Internetvoorziening.
Batterijen kunt u bij vrijwel elke winkel en supermarkt kopen. Omdat Bonaire niet de mogelijkheid heeft om deze op verantwoorde wijze te verwerken, staan er bij elke duikschool inzamelbakken waarin u uw gebruikte batterijen kunt deponeren. De dichtstbijzijnde duikscholen zijn Bonaire Dive and Adventure (Sand Dollar) and Buddy Dive.
Vanuit Europa kunt u via Amsterdam (Schiphol) met KLM of Arke Fly naar Bonaire vliegen, eventueel met een tussenstop op Curaçao of Aruba. Andere vluchten kunt u zoeken via één van onderstaande vliegmaatschappijen. Bekijk ook de websites van Flamingo International Airport Bonaire, Hato International Airport Curaçao of Reina Beatrix International Airport Aruba voor meer informatie.
Hoe is momenteel het weer op Bonaire?
Meer informatie over het weer op Bonaire kunt u vinden op onze links pagina.
© Perla Project Development bv & Cehero nv, Bonaire, NA | All rights reserved | Website design: BITS bv Bonaire